گردشگری

» گردشگری

  • تاریخ : ۳ام فروردین ۱۳۹۸
  • موضوع : گردشگری
  • بازدید :

سلام خدمت مخاطبين سایت گردشگری در اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

پارک ملی دز خوزستان میانرود

پارک دز دز یکی از پارک‌های ملی ایران است که در شمال استان خوزستان و در محدوده شهر میانرود از توابع شهرستان دزفول واقع است.پارک ملی دز در ۲۰ کیلومتری شرق جاده ترانزیتی اهواز – شوش قرار گرفته است. این منطقه توسط منطقه حفاظت شده دز از شمال و جنوب احاطه گردیده است. در کنار آن وسعت منطقه حفاظت شده دز ۱۷۸۹۵ هکتار است.
قسمتی از منطقه دز با وسعت ۵۳۰۱ هکتار در سال ۱۳۸۹ به عنوان پارک ملی اعلام گردید.وجود حیات وحش غنی در کنار چشم اندازهای زیبا نظیر رودخانه، تالاب، پارک ملی دز را به یکی از چشم اندازهای مهم استان خوزستان بویژه از لحاظ پرنده نگری تبدیل کرده است .
حیات وحش پارک ملی دز شامل گوزن زرد، رودک عسل خوار، گربه جنگلی، خارپشت، روباه و انواع پرندگان مهاجر و بومی و پوشش گیاهی درختان و درختچه و گونه های بوته ای شامل جاز، لگجی، تمشک، استبرق و بیشتر از همه پده است .

پارک ملی دز یکی از زیستگاههای مهم گونه نادر گوزن زرد ایرانی می باشد. معبد چغازنبیل در نزدیکی منطقه، قدیمترین و بزرگترین بنای خشتی و آجری جهان است که از زمان ایلام میانه به یادگار مانده است. همچنین پل ساسانی به عنوان قدیمی ترین پل جهان، آسیاب های دزفول، مقبره سبزقبا، بقعه محمد بن جعفر طیار در شهر دزفول در نزدیکی منطقه از دیگر آثار مذهبی- تاریخی به شمار می روند. شیلاب یعقوب، شیلاب باقر و نهر عجیرب از دیگر منظرگاه های زیبای منطقه دز می باشند.

رزرو تورهای مسافرتی در لست تورز و توریاب:

آدرس : خوزستان ، دزفول ، میانرود

پارک ملی دز
پارک ملی دز
پارک ملی دز

منبع : بزنیم بیرون

شما مخاطبين عزيز سايت گردشگری از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

سایت گردشگری

  • تاریخ : ۲ام فروردین ۱۳۹۸
  • موضوع : گردشگری
  • بازدید :

سلام خدمت مخاطبين سایت گردشگری در اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

کویر جندق اصفهان خور

کویر جندق، کویری بیابانی در غرب شهرستان جندق است و یکی از کویر های معروف استان اصفهان به شمار می رود. کویر جندق در واقع از توابع شهرستان خور وبیابانک محسوب می شود که دارای تنگه ها و باتلاقهای نمکی است و در همسایگی ریگ جن واقع شده است. کویرهای پراکنده و باتلاقهای نمک در این منطقه به وفور به چشم می خورند.

جندق از شمال به کویر بزرگ، از غرب به کویر ریگ جن و سلسله کوه‌های جندق، از جنوب به بیاباتهای اطراف خور و از شرق به حاشیه جنوبی دشت کویر محدود می‌شود. بسیاری از افراد کویرها و بیابان های حاشیه روستای مصر را کویر جندق می نامند که درست نیست.
شهر جندق در زمانهای گذشته در مسیر شاه راه ارتباطی کاروان گذر جندق به بیدستان قرار داشته و کاروانهایی که از سمت جنوب ایران قصد عزیمت به ری و شمال کشور را داشته‌اند، قبل از عبور از دریای کویر در جندق اتراق می کرده‌اند.
وجود مسیل های خشک و بعضا باتلاقی در این منطقه اشکال فرسایشی زیبایی ایجاد کرده است که در نوع خود قابل توجه است. این مسیلها در هنگام بارندگی جریانهای سیلابی را از خود عبور داده و این جریانها باعث فرسایش و عمیق تر شدن این مسیلها میشوند.
از مناطق زیبای این منطقه می توان به گود محمود اشاره کرد. این گود دارای تپه های پراکنده مخروطی شکلی است که در دشتی فاقد پوشش گیاهی ایجاد شده اند و دارای مناظر زیبایی است.
دسترسی به این منطقه از طریق جاده خاکی در غرب شهرستان جندق و سپس کال شور جندق امکان پذیر است. لازم به ذکر است به دلیل باتلاقی بودن منطقه حرکت در این مسیر بدون راهنمای آشنا به منطقه توصیه نمیشود.
مسیر خودروی شخصی دسترسی به این منطقه از طریق جاده خاکی در غرب شهرستان جندق و سپس کال شور جندق امکان پذیر است. لازم به ذکر است به دلیل باتلاقی بودن منطقه حرکت در این مسیر بدون راهنمای آشنا به منطقه توصیه نمیشود.

رزرو تورهای مسافرتی در لست تورز و توریاب:

آدرس : استان اصفهان – شهرستان خور وبیابانک – جندق

کوير جندق
کوير جندق
کوير جندق
کوير جندق

منبع : بزنیم بیرون

شما مخاطبين عزيز سايت گردشگری از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

سایت گردشگری

  • تاریخ : ۲ام فروردین ۱۳۹۸
  • موضوع : گردشگری
  • بازدید :

سلام خدمت مخاطبين سایت گردشگری در اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

مجتمع کوهستانی شیرپلا تهران تجریش

این پناهگاه در ارتفاع ۲۷۵۰ متری از سطح دریا قرار دارد و مسیر آن از سربند، پس‌قلعه و آبشار دوقلو می‌گذرد. از شیرپلا تا قلهٔ توچال معمولاً سه تا چهار ساعت راه است.این پناهگاه در دو طبقه بنا شده و دارای امکاناتی چون خوابگاه با ظرفیت ۱۵۰ نفر، ناهارخوری، بوفه، نمازخانه و سرویس کامل بهداشتی و لوله‌کشی آب و برق است.
نام شیرپلا یا شیرپِلا در گویش مازندرانی به معنی شیر برنج است که هنوز هم خوراک گاوداران مازندران در بلندی های البرز است. کیقباد، پادشاه اساطیری، پیش از رسیدن به سلطنت به کمک جهان پهلوان رستم، در دژ کیقباد که در شیرپلای امروزی قرارداشته، زندگی می‌کرده‌است.البته در مورد نام شیرپلا برخی از کوهنوردان نیز معتقدند نام شیرپلا از واژه شیب پناه گرفته شده و به مرور زمان به شیرپلا تبدیل شده که این عقیده نیز با توجه به موقعیت این پناهگاه دور از ذهن نیست.
ارتفاع از سطح دریا: ۲۷۵۰ متر
وسعت: ۸۰۰ متر مربع / ظرفیت: ۲۵۰ نفر با امکانات کامل
دارای آب و برق، سرویس بهداشتی، بوفه جهت پذیرایی و محل اقامت
قله‌های قابل دسترس: قله توچال، پیاز چال، شاه نشین و ارتفاعات تهران

آدرس : تجریش، میدان سربند، پس قلعه، دوراهی اوسون، آبشار دوقولو
تلفن تماس : ۰۲۱۴۲۳۸۸۰۳

رزرو تورهای مسافرتی در لست تورز و توریاب:

مجتمع کوهستانی شيرپلا
مجتمع کوهستانی شيرپلا
مجتمع کوهستانی شيرپلا

شما مخاطبين عزيز سايت گردشگری از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

سایت گردشگری

  • تاریخ : ۲ام فروردین ۱۳۹۸
  • موضوع : گردشگری
  • بازدید :

سلام خدمت مخاطبين سایت گردشگری در اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

قله یخچال همدان همدان همدان

قله یخچال همدان با ارتفاع ۳۵۸۰ متر یکی از کوه های معروف استان همدان و بلند ترین قله رشته کوه الوند به شمار می رود که در قسمت جنوبی سلسله جبال رشته کوه الوند همدان قرار دارد و کوهنوردان زیادی برای صعود از آن به استان همدان سفر می کنند.

قله یخچال مرتفع ترین بلندی الوند، از شمال به قله ۳۴۱۳ متری تاریک دره، از سمت جنوب غربی به قله اردک مردک به ارتفاع ۳۴۸۶ متر، از سمت شرق به قله ۲۹۸۵ متری تخت رستم و از سمت جنوب به قلل شاه نشین بزرگ و کلاه قاضی محدود می شود و آبادی خاکو در قسمت شرقی آن قرار دارد.زمستان قله یخچال سرد و طوفانی و در زیر قله عبور از امتداد نقاب برفی مشهور آن به دلیل ریزش بهمن خطرناک می باشد. بهترین زمان صعود به قله یخچال اواخر اردیبهشت می باشد.

رزرو تورهای مسافرتی در لست تورز و توریاب:

دره مرادبیگ در جنوب غربی شهر همدان را پشت سرگذاشته و وارد آبادی دره مرادبیگ شوید. از کوچه باغ های ده عبور کرده دره طولانی و پر آبی را به سوی غرب در پیش گرفته و به طور مستقیم از امتداد باغ های دره گذشته به چند اتاقک کوچک و مرتعی جالب و دیدنی در کنار آن می رسید. (۱) چشمه های گوارای آب در نقاط مختلف دره به چشم می خوردند. در سمت چپ دره دیگری وجود دارد. ابتدا در شیب ملایم درون دره به تدریج ارتفاع گرفته از کنار چند چشمه دیگر می گذرید (۲). سپس در مسیر پرپیچ و خمی بر ارتفاعتان افزوده می شود تا به چمن معروف قله یخچال که نام های گوناگون دارد، می رسید. سپس از طریق یالی که از سمت غرب به خط الرأس می رسد اقدام به صعود کنید. این یال با عبور از امتداد قله تخت رستم پس از مدت زمانی کوتاه به بلندای قله ۳۵۸۰ متری یخچال می رسد.

مسیر پیاده روی دره مرادبیگ در جنوب غربی شهر همدان را پشت سرگذاشته و وارد آبادی دره مرادبیگ شوید. از کوچه باغ های ده عبور کرده دره طولانی و پر آبی را به سوی غرب در پیش گرفته و به طور مستقیم از امتداد باغ های دره گذشته به چند اتاقک کوچک و مرتعی جالب و دیدنی در کنار آن می رسید. (۱) چشمه های گوارای آب در نقاط مختلف دره به چشم می خوردند. در سمت چپ دره دیگری وجود دارد. ابتدا در شیب ملایم درون دره به تدریج ارتفاع گرفته از کنار چند چشمه دیگر می گذرید (۲). سپس در مسیر پرپیچ و خمی بر ارتفاعتان افزوده می شود تا به چمن معروف قله یخچال که نام های گوناگون دارد، می رسید. سپس از طریق یالی که از سمت غرب به خط الرأس می رسد اقدام به صعود کنید. این یال با عبور از امتداد قله تخت رستم پس از مدت زمانی کوتاه به بلندای قله ۳۵۸۰ متری یخچال می رسد.
آدرس : استان همدان – رشته کوه الوند – قله یخچال

قله يخچال همدان
قله يخچال همدان

منبع : بزنیم بیرون

شما مخاطبين عزيز سايت گردشگری از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

سایت گردشگری

  • تاریخ : ۱ام فروردین ۱۳۹۸
  • موضوع : گردشگری
  • بازدید :

سلام خدمت مخاطبين سایت گردشگری در اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

ریگ میش مست سمنان سمنان

ریگ میش مست، که به چاه میش مست هم شناخته می شود؛ در جنوب غربی استان سمنان و در شمال غربی منطقه تحت حفاظت پارک ملی کویر واقع شده است. به دلیل وجود زمینهای رسی مرطوب و باتلاقی، این منطقه باوجود نزدیکی به مراکز تمدن از جمله شهرستان های گرمسار و ورامین بسیار بکر و ناشناخته باقی مانده است.ریگ میش مست، از شمال به باتلاقهای رودخانه ورگی و کوه گوگرد، از جنوب به ارتفاعات نخجیر، از شرق به پلایای کویر مرکزی و اختصاصا شمال غربی ریگ جن و از شرق به باتلاقهای نمکی حد فاصل سیاه کوه (دشت سیاه کوه) محدود است.

گیاهان مهم این منطقه عبارتند از: تاغ، سبط، انواع شورها، اشنان، قیچ، درمنه، گون، کاروانکش، خارشتر، اسپند، جارو، شیرخشت، بادام وحشی، اسکنبیل و … در مقایسه با سیار ریگزارهای ایران منطقه دارای پوشش گیاهی بسیار ضعیف است.
حیوانات منطقه؛ پستانداران:
به ترتیب فراوانی عبارتند از خرگوش، روباه شنی، کاراکال، گربه شنی، گربه وحشی، یوزپلنگ آسیایی که نادرترین گونه و سمبل حیات وحش کشور می باشد.
پرندگان:
از پرندگان بومی منطقه می توان کبک، تیهو، باقرقره، هوبره، زاغ بور، چکاوک کاکلی، چکاوک خاکی، سارگپه، دلیجه، شاهین و شاه بوف را نام برد.
خزندگان:
افعی شاخدار، افعی جعفری ، شترمار، تیرمار، بزمجه، انواع آگاما و جکو

رزرو تورهای مسافرتی در لست تورز و توریاب:

ریگزار گستره ای مدور مانند به قطر ۱۰ کیلومتر را داراست. ارتفاعات تل ماسه ها به ندرت از ۳۰ متر تجاوز می کند و با حرکت به سمت شمال بر این ارتفاع افزوده می شود. جهت خط الراس ماسه ها شمالی جنوبی و تا حدودی متمایل به سمت شمال شرق است. وجود رطوبت نسبی بالا در این منطقه به دلیل وجود باتلاقهای نمکی دایمی در شمال و همچنین وجود ارتفاعات نخجیر در جنوب که تامین کننده ذرات تشکیل دهنده این ریگزار است از عمده دلایل تشکیل آن در این منطقه است. ارتفاع ریگزار در مناطق شمالی و مجاورت زمینهای پف کرده کویری در حدود ۷۵۰ متر است که با حرکت به سمت جنوب این ارتفاع تا ۸۵۰ در مجاورت دامنه های ارتفاعات نخجیر افزایش می یابد.

میش مست دارای زمستانهای معتدل و تابستانهای گرم است. درجه حرارت منطقه بین حداقل ۵- درجه و حداکثر ۵۰ درجه سانتیگراد در نوسان است. فصل بارندگی از آبان ماه تا اردیبهشت بوده و در دو ماه سال یعنی دی و بهمن ماه گاهی اوقات بارش بصورت برف است.

ریگزار از نظر موقعیت جغرافیایی نزدیکترین ماسه زار به تهران را تشکیل داده است. دسترسی به این منطقه به دلیل وجود سرزمینهای مرطوب رسی در شمال، شرق و غرب با دشواری و در فصول مشخصی از سال مقدور است.

مسیر خودروی شخصی برای دسترسی به این منطقه می توان از جاده معدن کوه گوگرد استفاده کرد که نیاز به عبور از عرض رودخانه ورگی را دارد. ریگزار در فاصله ۸ کیلومتری جنوب کوه گوگرد قرار دارد.
همچنین مسیری از داخل پارک ملی کویر به سمت ریگ میش مست منشعب می شود که مورد استفاده محیط بانان پارک قرار می گیرد.
از سمت چشمه ملک آباد نیز در داخل محدوده پارک مسیری به سمت شمال جدا می شود که در نزدکی ریگزار منشعب شده و به قسمتهای جنوبی ریگزار منتهی می شود.
جدیدا در منطقه ریگ جن جاده ای خاکی با کاربری نا مشخص احداث شده که پس از عبور از نواحی شمالی ریگ جن و دشت نخجیر به ریگ میش مست و پارک ملی کویر منتهی می شود.

آدرس : سمنان – شمال غربی پارک ملی کویر

ريگ ميش مست
ريگ ميش مست
ريگ ميش مست

منبع : بزنیم بیرون

شما مخاطبين عزيز سايت گردشگری از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

سایت گردشگری

  • تاریخ : ۱ام فروردین ۱۳۹۸
  • موضوع : گردشگری
  • بازدید :

سلام خدمت مخاطبين سایت گردشگری در اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

وقتی سخن از آرایه های زندگی به میان می آید، بی اختیار به سرزمین کهنی می اندیشم که ازدیرباز، مهد کهن ترین تمدّن های بشری بوده و عظیم ترین حوادث تاریخی در آن، شکل گرفته اند. سرزمینی که آن را به عنوان مهد قانون شناخته اند و آن قدر این خصیصه شاخص بوده که ملل دنیای کهن از آن، ضرب المثلی ساخته بودند و به هر چیز که ثابت و استوار بود و تغییر و دیگرگونی در آن راه نداشت، به طعنه «قانون پارسی» می گفتند.

قانونی که نشان و اصل اوّل مدنیّت به شمار می رفت. مورّخان دنیای کهن، چه یونانیان، چه رومیان و چه اعراب، از ایران و ایرانیان، چنین یاد کرده اند: مردمانی که سخت پای بند به اصول اخلاق اند و آراسته به بهترین و برترین صفات و خصایص انسانی. این مردمان، جامه های آراسته و زیبا بر تن می کنند؛ در شکیبایی و پایداری، شهره آفاق اند و وقتی سخن از کیانشان به میان آید، از بذل جان، دریغ نمی ورزند. نسبت به اسیران و زخمیان در میدان کارزار، چونان پدری با فرزند رفتار می کنند؛ تو گویی خداوند در وجودشان هزاران کاریز از عشق و معنویت به ودیعه نهاده است. مردمان ایران زمین، نیکوسرشت اند و بدخواهی در دل آنان راه ندارد. ایرانیان، مردمانی هنرمند و هنر دوست اند و بی شک خداوندان شعر و شعورند و هنر در زندگی روزمرّه آنها جای ویژه دارد. چه در سفالینه هایشان و چه در حجّاری هایی که در دل کوه ها نموده اند، عظیم ترین آثار و شگفتی های هنری را پدید آورده اند که اعجاب و تحسین هر بیننده ای را برمی انگیزد. در این مقاله سعی شده است آنچه از آداب و رسوم و هنر رفتار مردمان ایران پیش از اسلام به دست ما رسیده، از زاویه موضوع این دفتر (آراستگی) مورد بررسی قرار گیرد و به طور اجمالی به جلوه های آراستگی در دوره های مختلف عهد کهن، پرداخته شده است.

رزرو تورهای مسافرتی در لست تورز و توریاب:

ناگفته نگذارم که آنچه سیّاحان و مورّخان عهد باستان (مانند: هِرودُت، هِکاته، گِزِنوفون، پلوتارْک، آریستوفانِس، آتِناثیوس، و…) را به اعجابْ وامی داشت، در مرتبه نخست، نه آرایه های ظاهری، بلکه آراستگی ها و پیراستگی های اخلاقی ایرانیان بود. بدین ترتیب، گرویدن این مردم به اسلام و مکتب اهل بیت(ع) – به عنوان آیینی که در آداب زیست و ارزش های والای انسانی حرف آخر را می زند – را باید نتیجه همان پاک نهادی، آزادگی و نیک خویی آنها دانست که بِدان شُهره بوده اند.

خودآرایی و محیط آرایی در ایران باستان

اینک، این افتخار، ما را بس که ایرانی هستیم و از نسل مردانِ مرد و وارث یکی از عظیم ترین تمدّن های بشری و دلْ سپرده بهترین دین حضرت دوست!

باشد که قدر خود و کیان خود را نیک بدانیم و گوهر وجودی خود را پاس نهیم!

۱٫ دوره ماد
اسباب منزل
در آثار مکشوف در تپه سِیَلْک و گنج زیوه لرستان، از هنر مادی برای تزیین ظروف، استفاده شده است. باستان شناسان، در کوه های لرستان، آثار فلزّی و سفالی بسیاری کشف کرده اند که نقش های آن نشانگر مهارت و چیره دستی هنرمندان مادی است.

هنر معماری و تزیین
از معماری های مادها چیزی برای پژوهشگران، شناخته شده نیست. تنها تعدادی قبور صخره ای متعلّق به آن دوره می توانند تصویری از معماری آن زمان را به دست دهند. این قبور، دارای تصاویر و تزیینات زیادی هستند. بر سردرِ مقبره ها کنده کاری هایی بر روی سنگ، مشاهده می شود که به آنها زینت خاصی می دهد. در این مقابر و مقابر مشابه، ستون ها و کنده کاری های روی سنگ به چشم می خورد. از این دست کنده کاری ها، در جنوب روسیه تا ماورای قفقاز به گونه ای چشمگیر وجود دارد و مورد توجه خاصّ شرق شناسان است. مادها در سنگ تراشی زبردست بودند و نقش های صخره ای بر جا مانده از آنها، سختی کار و هنرمندی آنان را نشان می دهد، مثل نقش خورشیدی که در حال پرتوفشانی است. این نقش بر بالای سردرِ مقبره ای بین کرمانشاه و همدان، کنده کاری شده است. یکی از زیباترین و شگفت انگیزترین اثر این دوره، دِژ مرکزی اِکباتانه (همدان) با هفت دیوار متّحدالمرکز است که هر یک بلندتر از قبلی و به رنگ های سفید و سیاه و سرخ و آبی و زرد و قهوه ای و کنگره های آنها نیز نقره فام و زردْفام بودند و هر دژ داخلی بلندتر از دژ خارجی آن بوده است. درون آن از چوب سِدر و سَروْ ساخته شده بود و تیرهای سقف و ستون های سردر و دالان ها با صفحات طلا پوشیده شده بودند و پوشش سفال ها از نقره خالص بود.

آرایش کردن

از نمونه آثار سنگی می توان به «شیر سنگی» که در همدان است، اشاره نمود. این شیر تا سال ۱۹۳۰ میلادی سالم بود؛ ولی پس از این تاریخ، صدماتی دیده است.

باغ
باغ های زیبای ایران در این دوره چنان زبانزد عام و خاص بودند که حتی باغ های معلَّق بابِل (که یکی از عجایب هفت گانه عهد کهن محسوب می شد) را تقلیدی از باغ های عهد مادی در ایران می دانند. به این باغ ها «پردیس» می گفتند که به معنای «بهشت» است. سرسبزی و شکوه و عظمت این باغ ها هر بیننده ای را به تحسین وا می داشت.

زیورآلات
در آثار طلا و نقره ای که از این دوره برجا مانده است، زیورآلاتی مشاهده می شود، مثلاً سینه ریزی که از گنجینه زیوه (در لرستان) به دست آمده و در آن می توان اشکال واقعی و تخیّلی حیوانات را مشاهده کرد. در این سینه ریز، از طلای خالص استفاده شده و نقوشی در نهایتِ ظرافت و دقّت بر آن، ترسیم شده اند. در ساخت سینه ریزها، النگوها و گوشواره ها از نقش سر حیوانات عجیب و غریب، یاری می گرفتند. در ساخت این زیورآلات، با ابزارهای بسیار دقیق و مفتول های نوک تیز، تصاویری از جانوران و گیاهان (به صورت شاخه ها و گل ها) قلم کاری شده است. زیورسازان این دوره آن قدر چیره دست بودند که گاه و بی گاه از آثار یا سبک آنها در ساختن کاخ ها و اشیای عهد هخامنشی استفاده می شد .

کفش و لباس
در این دوره، تفاوت هایی در لباس های افراد، دیده می شود. این تفاوت ها نه تنها نشانگر تعلّق آنها به طبقه ای خاص، بلکه نشانگر حد و مرز قبایل مختلف نیز بوده است.

مادی ها معمولاً بر کمر خود، شمشیری کوتاه و بر روی سر، کلاهی به شکل بَشلیق(کلاه سرداری) و چکمه بلندی نیز بر پا داشتند.

لباس های عامه مردم در این دوره شباهت بسیار زیادی به مردمان خِطّه کردستان در زمان حال داشته است. اعیان و اشراف، لباس های بسیار مجلَّل و شکیلی بر تن داشتند، تا آن جا که برخی از مورّخان، لباس های مردم مرفّه و اعیان عهد هخامنشی را تا حدّ زیادی برگفته از لباس های این عهد می دانند.

عامه مردم ماد، روی نیم تنه و پیراهنی آستین کوتاه (تا زانو)، پوستی افکنده، آن را بر شانه چپ، استوار می ساختند و گاهی هم پوست را از زیر کمربند، رد می کردند. مردم ثروتمند، پوست یوزپلنگ و مستمندان پوست گوسفند به کار می بردند. رسمِ افکندنِ پوست بر شانه، تا امروز نیز در میان شبانان کوهستان های آذربایجانْ محفوظ مانده است.
خودآرایی و محیط آرایی در ایران باستان

۲٫ اسباب منزل
در گنجینه هخامنشی که از پاسارگاد (در نزدیکی شیراز) به دست آمده و متعلق به سده های چهار و پنج پیش از میلاد مسیح است، قاشقی از جنس نقره در نهایتِ ظرافت هست که دسته آن، خمیده و به تندیس سریک مرغابی ختم می شود و جزئیات سرِ پرنده، به ظرافتِ تمام در آن، نشان داده شده اند و سر مرغابی با پیچ و تابی خیال انگیز به طرف دسته قاشق برگشته است .البته و به یقین، در دوره هخامنشی، ظروف سفالی نیز ساخته می شده که امروزه به ندرت چیزی از آنها باقی مانده است. نمونه هایی از ظروف که از جنس مس و نقره بوده اند و تا به امروز نیز ظرافت و زیبایی خود را به خوبی حفظ کرده اند، نشان می دهند که ایرانیان در آن عهد، تا به چه حد به هنر و نقش آن در زیبایی وسایل زندگی اهمیت می داده اند. اکثر ظروف از نظر شکل و ساخت و پرداخت، بسیار استادانه و ماهرانه شکل گرفته اند. دسته ظروف، اغلب به تندیس سر یک حیوان، منتهی می شود. در ملاقه ها و صافی ها بیشتر به سر مرغابی بر می خوریم؛ اما گاهی سر تزیین شده گوساله نیز به چشم می خورَد. دسته بلند یک تابه «کُندُر دود» نیز به سر یک مرغابی ختم می شود و در کنار این کندر دود، عودسوزهای پر نقش و زیبایی را می بینیم که نمونه های بُرنزی آن تا به امروز برجای مانده است.

ظروف
از زیباترین و شکیل ترین ظروف این دوره می توان به ظروف مشهور به «پوست تخم مرغی» اشاره کرد. ضخامت این سفالینه ها نهایتاً دو و نیم میلی متر است و سطح آنها بسیار صاف و صیقلی است.

تصاویری از ظروف زرین و سیمین این دوره را می توان در پلّکانِ نگاردار آپادانا (در تخت جمشید) دید که به وسیله ملل مختلف، حمل می شود. تُنگ بلندی که دو دسته دارد، حاکی از هنر و اهمیت و نقش آن در آراستگی زندگی است. یکی از دسته ها که لوله تنگ هم محسوب می شود، خاص هنر پارسی است. در این دوره، دستگیره ها اغلب به صورت زیبایی به شکل جانوران و موجودات افسانه ای ساخته می شدند. اغلب ظروف، روکشی از بُرنز، طلا و نقره داشتند و گاه جنس آنها فقط از طلای ناب بوده است. برای تزیین ظروف، اغلب از تصویر نیلوفر آبی و نخل، استفاده می شد.

امّا درباره ظروف سنگی این دوره باید گفت که سطح کاملاً صیقلی و طراحی عالی، از ظروف سنگی شاه کارهای بدیلی پدید آورده است. برخی که با سر حیوانات، تزیین شده اند، بیش از بقیه چشم گیراند. مثلاً غازها و قوها با گردنِ دراز از حاشیه گرداگرد کاسه، به بیرون می نگرند. شیر هم در میان انواع حیوانات تزیینی، طرف توجه خاصّ صنعتگران این عصر بوده است. ظروف سنگی فراوانی دارای نقوش حیوان است. گاهی پایه ظرفی به صورت پنجه شیر، ساخته شده است.

آرایش کردن

در این دوره، گویا ارزش ظروف شیشه ای بیش از ظروف زرّین و سیمین بوده است. شیشه صاف و بی رنگ، از اختراعات ایرانیان بوده و تولید آن در غرب ایران و در بین النهرین، صورت می گرفته است. حتی روی این شیشه ها نقش هایی ایجاد می کرده اند که به صورت شیارهای افقی و عمودی بوده است. حتی تزیین با نقوش نخل و نیلوفر نیز در لبه آنها وجود دارد. همچنین گلدان ها و قَرّابه (صُراحی)هایی از این دوره به دست آمده اند که از جنس شیشه اند و دسته هایشان به شکل جانوران ساخته شده است. اینها گران ترین نوع ظروف بوده اند و اهمیت و قیمت آنها افزون بر طلا و نقره بوده است.

لباس
لباس بلند و پرچین این دوره، مشخصّه ای است متعلّق به هخامنشیان. آنها معتقد بودند که لباس بلند، نقص بدن را می پوشانَد و آدمی را زیبا و بلند نشان می دهد. این لباس ها در هر طرف، چهار چین داشت و دامن آن در پس و پیش به صورت نیم قوسی کامل بود که گوشه های آن به سمت

بالا کشیده می شد و در دو پهلو کوتاه تر بود. این لباس ها با نوارهای پلیسه تزیین می شدند. همچنین با لباس هایی سر و کار داریم که در نوع درجه یک خود، از سه نوع پارچه مختلف، تشکیل شده اند. در لباس نگهبانان شوش، پارچه قسمت بالا و پایین، هم نقش اند و بی دلیل نیست که لباس را نوعی خلعت شاهانه و بلکه بزرگ ترین هدیه محسوب می کردند. پارچه لباس ها به نقش دایره هایی با برگ و گل، تزیین شده بود و سوزن دوزی های فراوانی روی لباس ها به چشم می خورْد که گاه زربافت و گاه گل بافت بودند و حتی حقوق زنان خیّاط در کارگاه های خیّاطی بر اساس نوع لباسی که می دوختند، تعیین می شد: ۱ – خیّاطان لباس های ساده، ۲ – خیّاطان لباس های ظریف، ۳ – خیّاطان لباس های بسیار ظریف.

برخی معتقدند که آتن، استفاده از ابریشم را از ایران آموخت و البته این اعتقاد، احتمالی قریب به یقین است. در این دوره، از ابریشم برای تزیین لباس های گران بها استفاده می شده است. پارچه های پشمی نیز جزو لباس های ظریف محسوب می شدند. این پارچه ها با تکنیک گوبْلَن و بسیار پرنقش و نگار بافته می شده اند (تصویر ۱۳). نوعی پارچه دیگر نیز در این دوره معمول بوده که نقش آن، دژهایی در مربع های کوچک است. این دژها دارای کنگره اند. در این عصر، حتی نقش و تصویر انسان را بر لباس ها می بافتند. نوعی لباس بسیار گران بها هم رایج بوده که از پنبه درست می شده است. از پنبه برای پرکردن متّکا و بالش نیز استفاده می شده است. اگرچه این لباس، زیبا و شکیل بود، امّا فعالیت های بدنی را دشوار می ساخت. آتناثیوس می گوید: «گران ترین لباس ها… ردای پربهای ایرانی بود، با بافتی محکم و پوشیده از پولک طلایی». هرچند این لباس ها از میان رفته اند؛ امّا تعداد زیادی از این پولک های طلا بر جا مانده است. گاه دکمه و گُل طلا در میان این تزیینات به چشم می خورَد. در میان تزیینات، تندیس انسانِ شیرتن در زیر خورشیدِ بالدار دیده می شود که از پشت به لباس، وصل می شد.

کفش
کفش ایرانیان این دوره، سه بنده بود؛ امّا کفش شاه و ولی عهد، از این قاعده مستثنا بود و نرمی آن تا حدّی بود که پا به راحتی درون آن می چرخید و رنگ آن نیز سرخ بود.

زیورآلات
لباس یک ایرانی متشخص، مزیّن به گردن بند و بازوبند بوده و فرد، دشنه ای نیز در زیر لباس به همراه داشته است. مردها گردن بندی برگردن داشتند که عموماً از جنس فلز بوده است. دست بندهایی نیز استفاده می شد، مثلاً با نقش دو شیر در حال بلعیدن دو قوچ، یا دو پرنده شکاری.

هخامنشیان برای تزیین موهای خود، از نوارهای با نقش گل استفاده می کردند. حتی موبند خدمه شاه، پر تزیین بود. سنجاق های سر، به سنجاق های امروزی بسیار شبیه بوده اند، تنها با این تفاوت که قسمتی را که به چشم می خورْد، مزیّن به فیروزه، عاج، شیشه، استخوان و بُرنز و سُرب می ساختند. تهِ سوزنی که از پاسارگاد به دست آمده و در لباس به کار می رفته، از زیبایی ویژه ای برخوردار است. ته این سوزن به شکل یک انار کوچک است و مرصّع به طلاست و خودِ سوزن، نقره ای است.

لباس های زینتی

ایرانی ها به روغن های معطّر نیز علاقه مند بودند. روغندان ها شکلی خاص داشتند. تفاوتی میان وسایل آرایش مردانه و زنانه این دوره نمی توان یافت. آینه ها هم پرنقش و تصویر بودند. دسته آینه از چوب و عاج بود. در امپراتوری بزرگ هخامنشی، سُرمه دان در همه جا به چشم می خورْد و به قول گِزِنوفون، مردها هم از آن استفاده می کردند. سُرمه دان ها را اغلب از شیشه های الوان و به صورت مطبّق و یک در میان زرد و آبی و قهوه ای و سفید می ساختند. درِ آنها چهارگوش بود که به سمت پایین، باریک می شد. سرمه دان ها از شیشه و بُرنز ساخته می شدند. این شکل سرمه دان، فقط متعلّق به حوزه هنر ایرانْ زمین است.

۳٫معماری و شهرسازی در دوره اشکانیان اگر شهری تازه پدید می آمد، یا آهنگ آن بود که شهری کهنه گسترش یابد، شهر را به صورت دایره ای می ساختند و برگِرد آن، به سنّت کهن، دیواری بلند می کشیدند. این شیوه ساختن شهرهای مدوّر -که پیشینه تاریخی آن نامشخصّ است -، منافعی دربر داشت. در این مورد، مصالحی که برای این باروی دایره شکل به کار می رفت، کم تر از مصالح مصرفی بارویی بود که به گِرد زمینی به همان مساحت و به صورت مربّع ساخته می شد. ضمناً دفاع از باروی دایره شکل، آسان تر بود. دیوارهایی که از باروی شهر مَرْو بر جای مانده است، نشان می دهد که این بارو از چینه های گلین بوده و بُرج ها و کُنگره ها و شکاف هایی برای تیر افکندن داشته است.

در درون شهرهای اشکانی مهم ترین ساختمان ها مقرّ حکومت و معبد بودند. همچنین بازار از بخش های جالب و بزرگ شهر بود. خانه ها – چنان که هم اکنون نیز در ساختمان های قدیمی ایران دیده می شود -، حیاطی مرکزی و اطاق هایی به گرد آن داشتند. قدیمی ترین عمارت اشکانی در شهر فَسا در نخستین قرن حکومت اشکانیان ساخته شد. مواد اصلی ساختمانی این کاخ، خشت بود. ایوانی ستون دار و تالاری چهارگوش با ستون های غیر معمول، اساس ساختمان را تشکیل می دادند. در نمای عمارت، قَرنیزها و حاشیه های تزیینی و نشانه های دیگری از هنر آرایشی یونانی و ایرانی به چشم می خورَد. دیوارها طاقچه هایی داشتند که در آنها مجسّمه های سفالینی می گذاشتند. ایوان ها با گچبُری ها و تزیینات نقاشی شده بسیار به رنگ های زرد، سرخ، سبز، قهوه ای و آبی آراسته بودند.

در میان تزیینات معابد، نقش سگ و نیز اژدهای بالدار با دُم بلند، دیده می شود. بر روی هم، آنچه در معماری دینی اشکانی جالب توجه است، وجود حیاط باز در میان معبد و ایوان های عریض در اطراف آن و نیم ستون های چسبیده به دیوار است.

گچبری ها و نقش های پُر و رنگیِ دیوارها مانند عنصرهای جالب دیگری از این معماری هستند که در تزیینات آسیای غربی از قدیم به کار می رفته اند.

لباس
در این دوره، جامه ها متناسب با طبقات اجتماعی، فرق می کرد. شاهنشاه و درباریان و آزادگان، جامه های پُربها می پوشیدند. جامه های شاهانه، غرق در جواهر بود. اشراف، معمولاً جامه هایی که دامنش تا به زانو می رسید، بر تن داشتند و گاه بر روی آن، قبایی نیز بر تن می کردند و در زیر آن، زیر جامه و شلواری برپا داشتند و کمربندی بر میان می بستند و خنجری به پهلو می آویختند. جامه رویی، سراپا قُلّاب دوزی بود. شلوار، پوششی ایرانی و قدیمی بوده است که سخت مناسبِ اسب سواری است. به احتمال زیاد، جامه روستاییان دوره اشکانی، همان جامه سنّتی ای بوده که در طی تاریخ ما تا به آغاز عصر حاضر نیز رواج داشته است.

زنان این دوره، جامه ای بلند که تا قوزک پا می رسید، برتن می کردند و بر روی آن، قبا می پوشیدند و اغلب، چادری بر روی این دو، سر می کردند. زنان اشرافی، دیهیم (تاج گونه) بر سر می نهادند و بر آن، دستارگونه ای می بستند که چادر بر روی آنها می افتاد و معمولاً در میان سر، فرق می گشودند.

کفش
کفش اشکانیان، بسیار شکیل و جالب بود، تا آن جا که حتی بر کفش های خود، سنگ های قیمتی می نشاندندو از رنگ های متنوّع و جالب توجه بهره می بردند و در تزیین آنها از هیچ کوششی فروگذار نبودند.

روغن و عطر
در این دوره، مالیدن روغن بر بدن، امری رایج بود و مردم، بسته به وضعیت مالی خود، از روغن های مختلفی بهره می بردند. به کار بردن عطر نیز بسیار رایج بود.

تفریح
در این دوره، شیرین ترین تفریح برای اشراف، شکار بود و بازیِ گوی و چوگان، از محبوب ترین تفریحات نُجبا به شمار می رفت. هر یک از این تفریحات، ابزارها و البسه خاصّ خود را داشتند.

مجسّمه سازی و سنگ نگاری
نمونه ای از این گونه تزیینات را می توان در بیستون دید که ابعاد تندیس های انسانی در آنها به اندازه طبیعی است و اجزا و حتی خطوط بسیار ظریف تصویرها بر سنگ، نقش شده است.

در این عصر، ساختن مجسمه های بُرُنزی همراه با مجسمه های سنگی رونق گرفت. در منطقه بختیاری، مجسمه ای بُرنزی به دست آمده است که نمونه ای از کارهای زیبای این عصر به شمار می آید و مردی را با سبیل نشان می دهد، با طوقی بر گردن و دیهیمی بر سر که گیسوان او روی شانه ها افتاده است. سرِ مجسمه نسبت به تنه آن، کوچک است و این، هیبتِ بیشتری به پیکره می دهد.

در شرق ایران نیز در کوه خواجه سیستان، آثار نقاشی دیواری پیدا شده است. در این دوره از نقّاشی برای تزیین تالارها استفاده می شده است.

تصویرهایی از جنگ، خدایان، قربانی، شکار و ضیافت، صحنه های اصلی تزیین در این دوره محسوب می شوند.

۴٫تزیین ساختمان ها حفّارانی که در سال های ۱۹۳۱ – ۱۹۳۲ میلادی در «اُمُّ السعاتیر» و «المعاریذ» (دو تپه در شرق و شمال طاق کسری) کاوش کرده اند، بنیان چند کوشْک ساسانی را یافته اند. مقدار زیادی از بقایای گچ بُری ها که زینت عمارات بوده، به دست آمده است. مشهورترین بنایی که پادشاهان ساسانی ساخته اند، طاق کسری یا ایوان کسری است .

طاق کسری تنها قسمتی است از کل عمارت، که اثر قابل توجّهی از آن (در منطقه مدائن در عراق کنون) باقی است. نمای این بنا که ۲۹ متر ارتفاع دارد، دیواری بوده است بی نضیر؛ لیکن طاق های بسیار و ستون های برجسته و طاق کوچک مرتّب به چهار طبقه و دیواری دهلیزی داشته است.

نمای عمارت، شاید از ساروجِ منقّش یا سنگ های مرمر، یا چنان که برخی از نویسندگانِ جدید ادّعا کرده اند، از صفحات مسینِ زراندود و سیم اندود، پوشیده بوده است.

حیرت و اعجاب نظاره کنندگان در برابر این بنا بیشتر به علت عظمت و شکوه و ضخامت اضلاع آن بود، تا زیبایی کلّیات و جزئیات آن. ابن خُردادْبِه می گوید: کاخ کسری در مدائن (تیسفون) از همه بناهایی که با گچ و آجُر ساخته شده اند، بهتر و زیباتر بوده است. در زمان مراسم، نه تنها کف تالارها که در و دیوارها را با قالی فرش می کردند و هرجا که فرش نبود، با تصاویر مُعرَّق (موزاییک) که به امر خسرو اوّل ساخته شده بودند، آراسته شده بود.

لباس و منسوجات
در این عهد، لباس های زرین و سیمین، رایج بود و در هنگام جنگ، از زره و خُود استفاده می کردند و ران بند و بازوبند به کار می بردند. در این دوران، هنر پارچه بافی و رَنگرزی به اوج رسیده بود. صنعتگران، پارچه های ابریشمی و قالی و چیزهای دیگر می بافتند و نَسّاجی از صنایع مهم ایران به شمار می رفته است. مهم ترین کالایی که به صورت عبوری از ایران می گذشت، ابریشم بود.

در اعیاد، خصوصاً خُرّمْ روز – که برابر با روز اوّل دی ماه بود -، مردم، جامه سفید برتن می کردند و بر فرش سفید می نشستند و مراسم شُکر و شادی به جای می آوردند.

مردم این دوره، قبایی بلند و پرنقش و در زیر آن، شلواری پرچین و گشاد بر تن می کردند. تنوعِ پارچه ها بسیار زیاد بود. نقوش پارچه های به جا مانده از این عصر، با دقّتی فوق العاده رسم شده اند. صورت حیوانات، خصوصاً فیلان را آن چنان با ظرافت و دقتْ کشیده اند که شخص به حیرت می افتد و آنها را از حیث حرکات و نمایش حیات، از جمله شاه کارهای حجّاری می شمرَد.

ظروف

در این دوران، ظروف زیبایی از جنس طلا و نقره ساخته می شد که گاه، جواهرنشان بود. این ظروف، نقوش برجسته ای داشتند و در زیبایی و هنر و صنعت، سرآمد بودند.

سکه های دوره ساسانی نیز با نقوش برجسته ای که معمولاً ته مایه مذهبی داشت، تزیین می شدند. در این نقوش برجسته معمولاً آتشکده و اَهورامزدا حضور داشتند.

قالی ها
معروف ترین قالی عهد خسروپرویز که در کتب قدیم شرقی شرح آن مذکور است، از جنس ابریشم زَربفت بوده است. ثَعالِبی گوید: «کاخ طاقدیس، از چهار قالی زَربفت مرواریددوز و یاقوت نشان، پوشیده بود و هر یک از این فرش ها فصلی از سال را نشان می دادند». قالی بزرگی که در تالار باریکی از قصرهای سلطنتی تیسفون بود و «وَهاری خسرو (بهار کسری)» نام داشت یا طبق نقلی از ثعالبی آن را «فرش زمستانی» می گفته اند، از همان جنس زربفت بوده است. این فرش که در فصل سرما مورد استفاده قرار می گرفت، تصویر بهار را در برابر دیده بینندگان می گسترد. در متن آن، خیابان های گل و درخت و جدول های آب را به تصویر کشیده بودند و نهرها از میان باغی خرم می گذشتند و کشتزارها و باغچه های پر میوه و سبزی، آن را فرو گرفته بودند. شاخ و برگ این اشجار، از زر و سیم و گوهرهای رنگارنگ بود.

 

خودآرایی و محیط آرایی در ایران باستان

شما مخاطبين عزيز سايت گردشگری از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

سایت گردشگری

  • تاریخ : ۲۱ام اسفند ۱۳۹۷
  • موضوع : گردشگری
  • بازدید :

سلام خدمت مخاطبين سایت گردشگری در اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

نوروز شروع یکی از بهترین فصلهای سال است . سفر در نوروز حال و هوای دیگری دارد. کشور ایران به واقع دارای شگفت انگیز ترین و زیباترین مکانها و پر از جاذبه های گردشگری است. بهترین جاهای دیدنی که به شما پیشنهاد می کنیم که در نوروز ۹۸ و در طی سال ۹۸ به آنجا سفر کنید جاییست که تا به حال شاید نرفته اید . جاهای بکر و دیدنی در استانهای زیبای ایران را به شما پیشنهاد می کنیم تا برنامه ریزی کنید و در طول سال به آنها سفر کنید.
در لیست زیر ۹۸ جای دیدنی ایران معرفی شده است که اگر دوست داشتید بیشتر درباره آنها بدانید می توانید در سایت ما آنها را جستجو کرده و با آنها آشنا شوید :

98 جای دیدنی ایران در سال 98

رزرو تورهای مسافرتی در لست تورز و توریاب:

۱- چیچک لی – ورزقان – آذربایجان شرقی
۲- طبیعت بکر رود ارس
۳- آسیاب خرابه – جلفا – آذربایجان شرقی
۴- کتیبه سنگی رازلیق – سراب
۵- مسجد چوبی شیرلو – هریس
۶- قلعه بابک – کلیبر
۷- روستای کندوان – اسکو
۸- تالاب قوری گل – بستان آباد
۹- کلیسای سنت استپانوس – جلفا
۱۰- طبیعت آینالو
۱۱- آبشار سولک ارومیه
۱۲- برکه دالامپر
۱۳- دره باغی ماکو
۱۴- چشمه کانی گراوان سردشت
۱۵- جواهر ده میاندوآب
۱۶- قلعه کاظم داشی
۱۷- عمارت کلاه فرنگی ماکو
۱۸- پل معلق مشگین شهر
۱۹- محوطه باستانی شهر یری
۲۰- کهنه قلعه مشگین شهر
۲۱- آبگرم سرعین
۲۲- دریاچه نئور
۲۳- دریاچه شورابیل اردبیل
۲۴- پیکره سنگی بابا داوود عنبران
۲۵- جنگل فندوقلو
۲۶- آبشار سمیرم اصفهان
۲۷- آبشار آب ملخ
۲۸- باغ پرندگان اصفهان
۲۹- پراک کوهستانی صفه اصفهان
۳۰- گلابگیری قمصر کاشان
۳۱- آبشار پونه زار
۳۲- روستای اسپی داران ساوجلاغ
۳۳- آبشار هفت چشمه کرج
۳۴- غار یخ مراد
۳۵- محوطه باستانی لمبران طالقان
۳۶- تنگه رازیانه ایلام
۳۷- قلعه قیران ایلام
۳۸- شهر تاریخی ماداکتو دره شهر
۳۹- طاق شیرین و فرهاد ایوان
۴۰- پارکهای جنگلی دشتستان بوشهر
۴۱- مجموعه حاج رییس بوشهر
۴۲- آبشار فاریاب پشتکوه
۴۳- شهر تاریخی توز
۴۴- کلیسای ارامنه گریگوری
۴۵- کوه پدری
۴۶- دشت هویج لواسانات
۴۷- برج و آرامگاه طغرل – شهر ری
۴۸- کاخ موزه های تهران
۴۹- باغ کتاب تهران
۵۰- نقوش صخره ای کوه کفترلو صفادشت تهران
۵۱- تالاب چغاخور شهرکرد
۵۲- دره عشق
۵۳- روستای سر
۵۴- آبشار تونل کوهرنگ
۵۵- چشمه دیمه
۵۶- غار یخی چما چلگرد
۵۷- قلعه فورگ درمیان
۵۸- کال جنی یا دره جن ها طبس
۵۹- پارک کوه سنگی
۶۰- منطقه ییلاقی شاندیز
۶۱- طرقبه
۶۲- آکواریوم شهر دریایی شرق مشهد
۶۳- پارک علمی پروفسور بازیما
۶۴- پارک جنگلی طرق
۶۵- نغندر
۶۶- کاخ تاریخی آپادانا شوش
۶۷- چغازنبیل
۶۸- آبشارهای قلعه تل
۶۹- مسجد جامع دزفول
۷۰- نرگس زارهای بهبهان
۷۱- آبشارهای شوشتر
۷۲- دودکش جن ماهنشان
۷۳- قلعه بهستان ماهنشان
۷۴- غار کتله خور
۷۵- معبد داش کسن زنجان
۷۶- چشمه قلقل سمنان
۷۷- کویر مصر
۷۸- جنگل ابر
۷۹- شهر سوخته زابل
۸۰- قلعه بمپور
۸۱- روستای سب
۸۲- کوههای مریخی چابهار
۸۳- باغ نارنجستان قوام شیراز
۸۴- بهشت گمشده مرودشت
۸۵- عمارت کلاه فرنگی قزوین
۸۶- روستای پالنگان کامیاران
۸۷- مجموعه گنجعلی خان
۸۸- محوطه تاریخی بیستون
۸۹- بلقیس چرام
۹۰- پارک جنگلی ناهار خوران
۹۱- پل چوبی و بندر کیاشهر
۹۲- آبشار بیشه خرم آباد
۹۳- جنگلهای عباس آباد بهشهر
۹۴- بازار قدیمی اراک
۹۵- قلعه پرتغالیها
۹۶- دره ستارگان قشم
۹۷- غار علیصدر
۹۸- روستای قطرم بافق

شما مخاطبين عزيز سايت گردشگری از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

سایت گردشگری

  • تاریخ : ۲۰ام اسفند ۱۳۹۷
  • موضوع : گردشگری
  • بازدید :

سلام خدمت مخاطبين سایت گردشگری در اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

آبشار تنگسا فارس نورآباد

آبشار فصلی تنگسا در نزدیکی شهرستان نورآباد ممسنی در غرب استان فارس واقع است.در بین اهالی افسانه های عجیبی در مورد آبشار تنگسا وجود دارد و از دیرباز منبع برکت و نعمت برای اهالی بوده است.آبشار تنگسا در فاصله ی ۱۶ کیلومتری شمال شرقی شهر نورآباد قرار گرفته است.

تنگسا یا تنگ سا نام مزرعه ای در نزدیکی نورآباد است. تنگ سا به معنی تنگه کوهی صعب العبور است.تقریبی آبشار پانزده متر بوده و از چندین لایه تشکیل شده است.درختان و رودخانه ،هوای خنک ، آبشار و منطقه بسیار زیبای است که چشم هر بیننده را به خود خیره می کند . البته امسال هنوز چشمه های این آبشار فصلی به دلیل بارش کم فوران نکرده است.این ابشار در موقعیت جغرافیایی E513956 N300806 در استان فارس واقع است.
شهرستان ممسنی دارای مناطق گردشگری و تاریخی فراوانی از جمله: منطقه زیبا و خوش آب و هوای بوان، نقش تاریخی سراب بهرام، امامزاده شیرمرد، آبشار تنگسا، چشمه دیمه میلددخمه دائو دختر، برج میل اژدها، رودخانه سرابسیاه و… است.
شهرستان نورآباد در ۱۲۰ کیلومتری شمال غرب شیراز واقع بوده و دارای جاذبه های طبیعی و تفرجگاه هایی از جمله تنگ بوران، میل اژدها، نقش سرآب بهرام، سرآب رود، پاقلعه، سرآب سیاه، آبشار تنگسا، آبشار سالاری و دریاچه برم شور است که هرساله پذیرای گردشگران و محققان فراوانی است.
مسیر خودروی شخصی مسیر دسترسی به این آبشار اینگونه است که اگر از نورآباد ممسنی به سمت شهر مصیری حرکت کنیم در بین راه به یک جاده فرعی میرسیم که سر جاده روی تابلو نوشته شده روستای باجگاه به داخل جاده وارد میشویم وآن را ادامه می دهیم و چندین آبادی را رد کرده و تقریبا در آخرین آبادی می‌توان ماشین را پارک نموده و وارد این طبیعت زیبای خدادادی شویم.

رزرو تورهای مسافرتی در لست تورز و توریاب:

آبشار تنگسا
آبشار تنگسا
آبشار تنگسا

منبع : بزنیم بیرون

شما مخاطبين عزيز سايت گردشگری از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

سایت گردشگری

  • تاریخ : ۲۰ام اسفند ۱۳۹۷
  • موضوع : گردشگری
  • بازدید :

سلام خدمت مخاطبين سایت گردشگری در اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

رسم انجام شادباش در زمانهاى شادمانى همانند تولد کودک، سالروز تولد، ازدواج، مراسم تاج‏گذارى، یا اعیاد ملى یا دینى اجرامى‏شود. در دروه ساسانى اصطلاح «آفرین» شاید براى اظهار تبریک رایج بوده است. (آفرین موبدان موبد در نوروزنامه، ص ۱۸ وخواندن آفرین در شاهنامه؛ مسکوI، ص ۱۳۵ بیت ۷۰۳). اصطلاحات «دعا» و «تهنیه» در منابع به نظر مى‏آید که ترجمه آفرین باشد.

تولد و زاد روز: قدیمى‏ترین سند درباره جشن تولد در ایران به هرودت برمى‏گردد (۱٫۱۱۳). بنابر گفته او ایرانیان زاد روزهاى خود رابا جشنهاى باشکوه قربانى کردن حیوان و دادن غذا برگزار مى‏کردند. با شکوه‏ترین ضیافت در کاخ سلطنتى در دوره هخامنشیان در زاد روزپادشاه هخامنشى بود. تنها روزى در سال که پادشاه سر خود را با صابون مى‏شست و به پخش کردن هدایا مى‏پرداخت (۹٫۱۱۰). در دوره‏ساسانیان هم احتمالاً جشن‏هاى زاد روز برگزار مى‏شد اما سندى در این مورد در دست نداریم. در شاهنامه اشارتى به مراسم تبریک گویى‏در موقع تولد هست، مثلاً شادمانى بسیار به هنگام تولد رستم و فرستادن نامه شادباش سام به زال، پدر رستم، و یا شاد باش موبدخطاب به فریدون به هنگام تولد منوچهر. (شاهنامه مسکو I، صص ۱۰۸ ابیات ۱۵۲۶ – ۴۰٫ ص ۲۴۰ و ۴۸۵) این موارد را مى‏توان‏بازتابى از انجام این مراسم در دوره ساسانیان دانست.

رزرو تورهای مسافرتی در لست تورز و توریاب:

رسم انجام شادباش

نشانه‏هایى از این رسم در دوره‏هاى نخستین اسلامى دیده مى‏شود. مثلاً روز تولد عضدالدوله آل بویه (۳۸ – ۹۴۹ / ۳۳۸ – ۷۲)براساس سال شمسى جشن گرفته مى‏شد. مجلس با شکوهى برپا مى‏گردید نخست منجم دربار زمین ادب مى‏بوسید و به او تبریک‏مى‏گفت، سپس رجال دولت و عمال و دبیران بزرگ تبریک مى‏گفتند و شاعران هم به خواندن اشعارى که به این مناسبت سروده بودندمى‏پرداختند. (یاقوت. معجم‏الادباء، ج ششم، ص ۲۵۸؛ فقیهى ۱۳۴۷ ش، ص ۸۴ به بعد، همو، ۸۷۹۱ / ۱۳۵۷، ص ۳۴۷). عضدالدوله‏که به احیاى فرهنگ ایرانى علاقمند بود، باید الگوى خود را از ساسانیان گرفته باشد.

مدرک عینى از تبریک روز میلاد در طول دوره‏هاى متوالى تا بعد از نیمه قرن نوزدهم وجوددارد. در سالهاى اخیر، تحت تاثیر تمدن غرب، برگزارى جشن تبریک براى سالگرد تولد بیشتربراى افراد کمتر از بیست سال معمول است. برگزارى مراسم زاد روز براى خاندان پهلوى نیزمعمول بود.

زردشتیان به طور سنتى روز میلاد زردشت را در ۶ فروردین (خرداد روز، بنابر تقویم سنتى‏زردشتى) برگزار مى‏کنند و در آن روز به یکدیگر تبریک مى‏گویند.

ازدواج: اسناد تاریخى کمى درباره تبریک در هنگام ازدواج در دست است. در شاهنامه‏اشاره‏اى به ازدواج رستم و تهمینه است که اطرافیان به آنها تبریک مى‏گویند. (مسکو II، ص‏۱۷۶، ابیات ۹۴ و بعد از آن). در منظومه ویس و رامین نیز در یک مورد اشاره‏اى به شادى و درّ وگوهر افشاندن به مناسبت ازدواج رامین با گل است. (فخرالدین اسعد گرگانى، ص ۲۴۳)

در دوران معاصر نیز جشن‏هاى ازدواج دربارى باشکوه تمام برگزار مى‏شد (گاهنامه پنجاه‏سال شاهنشاهى پهلوى، بى‏جا، بى‏تا، صص I، ۱۳۶ – ۰۷۱، II، ۱۲۸۶)

مراسم تبریک و جشن سالگرد ازدواج در ایران امروز در سده اخیر در میان خانواده‏هاى مرفه‏ایرانى متداول شده و تقلیدى از فرهنگ غرب است.

تاج‏گذارى: مراسم تاج‏گذارى در شاهنامه (مسکو I، صص ۸۱ – ۱۳۶) و در منابع نخستین‏اسلامى بیان شده است (مثلاً طبرى I، صص ۸۹۶ .۸۷۱ .۸۴۶ .۸۳۴ – ۳۵؛ ثعالبى، غرر، صص‏۵۳۶ .۵۳۲ – ۳۳ .۵۰۷ – ۰۹ .۴۹۸ – ۹۹ .۴۸۰ – ۸۱). اطلاعاتى که در این منابع منابع آمده است‏خصوصاً از خداى نامگ نقل شده است و بنابراین شاید بازتابى از روش دربار ساسانى باشد. درپاسخ به شادباش دولتمردان، شاه خطابه‏اى در تفصیل کشوردارى، در عدالت گسترى، ضرورت‏فرمانبردارى از پادشاه و موضوعاتى مشابه ایراد مى‏کرد.

هیچ مدرکى درباره تاج‏گذارى پادشاهان در ایران قبل از قرن هفدهم در دست نیست.جهانگردان اروپایى توضیحاتى جزئى درباره تاج‏گذارى شاه سلیمان صفوى (۴۹-۷۶۶۱) / ۱۰۷۷ – ۱۱۰۵در نوشته‏هاى خود آورده‏اند. در این مراسم بزرگان دربار به حضور او بار یافتند و به اوتهنیت گفته‏اند (kaempfer,pp 35-37؛ Chardin,IX,pp.094، به بعد). همچنین توضیحاتى ازمراسم تاج‏گذارى پادشاهان قاجار و پهلوى در کتابها آمده است. (براى مثال، در مورد تاجگذارى‏محمدعلى شاه قاجار نک‏Aubin pp.131,به بعد.؛ و گاهنامه صص ۱۵۳ – ۵۵).

سال نو (نوروز): اطلاعات چندانى درباره آئین‏ها و مراسم مربوط نوروز که تا دوران ساسانى‏وجود ندارد. به نظر مى‏رسد که نجیب زادگان دربار هخامنشى، درباریان، نمایندگان مردم وسرزمین‏هاى تابعه و غیره به حضور شاه بار مى‏یافتند تا هدایا را اهدا کنند و احتمالاً تبریکات‏خود را بیان نمایند. برخى از این گونه مراسم در تخت جمشید به صورت نقش برجسته به‏تصویر کشیده شده است. (walser، p 20؛ Olmstead، p572) از دروه ساسانیان تنها به منابع‏فارسى و عربى مى‏توان استناد کرد. براساس گزارش بیرونى (آثارالباقیه. صص ۲۱۸ – ۱۹)،جشن‏ها شش روز ادامه داشت و در هر روز نماینده طبقه خاصى از مردم به حضور پادشاه بارمى‏یافت. آنها به پادشاه تهنیت مى‏گفتند و هدایاى خود را تقدیم مى‏کردند و از او انعام دریافت‏مى‏کردند. (قس. قزوینى صص ۸۰ – ۸۱). نخستین کسى که براى تبریک گفتن به حضور ملوکانه‏مى‏رسید فردى خوش سیما بود که او را «خجسته» مى‏نامیدند. دیگر افراد که حامل هدایا براى‏پادشاه بودند در پى او مى‏آمدند. سپس حاجبان به حضور مى‏رسیدند. (دمشقى، ص ۲۸۸؛منسوب به جاحظ صص ۳۶۰ به بعد.)

در متنى منسوب به ابن مقفع (grignaschi,pp .921 ,40 – ۳۰۱) گزارش شده است که در نوروزکسانى که در باریابى عمومى پذیرفته مى‏شدند در دربار براساس موقعیت اجتماعى خود به‏صف مى‏ایستادند. پادشاه تاج خود را بر سر مى‏گذاشت، خداوند را سپاس مى‏گفت، و خطبه‏اى‏مى‏خواند. سپس دبیربد، موبدان موبد، وزیران، و ارتشتاران سالار (رئیس لشکر) سخنان‏تبریک‏آمیز خود را ایراد مى‏کردند. در پایان پادشاه خطبه دیگرى را بیان مى‏کرد. نمونه‏اى ازتبریک موبدان موبد خطاب به شاه در نوروزنامه ذکر شده است (ص ۱۸). روایت دیگر از چنین‏شادباش‏هایى در بخشى از تفسیر کهن نقل گردیده است. (صص ۱۲ به بعد؛ صادقى، صص ۱۰۷به بعد).

درباره شیوه‏هاى سلام و تبریک نوروزى در دوره اسلامى اطلاعات اندکى در دست داریم. امارسم هدیه دادن به خلفا در نوروز در عهد اموى رایج شد. نخستین کسى که رسم اهداى هدیه درنوروز را رواج داد حجاج بن یوسف، فرماندار اموى (۴۱۷ – ۱۶۶ / ۴۱ – ۹۵) در عراق بود. (آلوسى‏ص ۳۵۰)؛ این رسم را عمر بن عبدالعزیز برانداخت، اما در دوره یزید بن عبدالملک (۳۲ – ۰۲۷ /۱۰۱ – ۰۵) احیا گردید. (یعقوبى، تاریخ II، صص ۳۶۶ – ۳۷۶). با بالا گرفتن اهمیت ایرانیان درامور دیوانى عباسیان، نوروز و مهرگان (شانزدهمین روز مهر) طبق رسوم رایج در دربار جشن‏گرفته مى‏شد. (مسعودى، مروج، VII، صص ۲۷۷ – ۷۸).

در دوره صفویه، توصیفاتى از جشن‏هاى نوروز، و تبریک گفتن در این ایام ، در گزارشهاى‏سیاحان خارجى یافت مى‏شود. (براى مثال، شاردن، II، صص ۶۶۲ به بعد). براساس این‏گزارشها، درباریان، نجیب زادگان و دیوانیان از طرف پادشاه پذیرفته مى‏شدند و تبریک عرض‏مى‏کردند. مشابه چنین مراسمى در زمان قاجاریه مرسوم بوده است (اعتمادالسلطنه، روزنامه‏خاطرات، صص ۴۶ – ۳۶؛ Brugsch،II، pp 643 به بعد.؛ polak I، بخش ۲۱). این مراسم با برخى‏تغییرات در دوره پهلوى ادامه داشت. (گاهنامه، صص ۲۷۰ .۱۰۸).

از قدیم نوروز مهمترین مراسمى بوده است که ضمن آن ایرانیان به یکدیگر تبریک‏مى‏گفته‏اند، و مراسم تبریک گفتن هم به صورت رسمى و هم به صورت خصوصى برگزارمى‏شده است.

در طول ملاقاتهاى نوروزى ایرانیان عباراتى همانند «عید شما مبارک»، «تبریک عرض‏مى‏کنم» و «صد سال به این سال‏ها» به هم مى‏گویند.

بر اساس نوشته فریدالملک (ص ۴۰)، میرزا ملکم‏خان (۸۰۹۱ – ۳۳۸۱/ ۱۲۴۹ – ۱۳۲۶ ) که‏در مقام وزیر مختار ایران در لندن خدمت مى‏کرد، رسم فرستادن کارت تبریک در نوروز را درایران پایه‏گذارى کرد. این کار احتمالاً از فرستادن کارت کریسمس در غرب تقلید شده است.معمولاً کارتهاى تبریک با تصاویرى از گل‏ها و گیاهان، نقش‏هاى مینیاتورى یا تصویرهایى ازآثار باستانى ایران مانند تخت جمشید و مساجد معروف (خصوصاً بعد از انقلاب ۱۳۵۷ ش /۸۷۹۱) تزیین یافته است. نقش‏هاى مینیاتورى بیشتر اوقات از تصاویر شاهنامه اخذ شده‏اند و ازآنجا که جمشید آغازگر نوروز به شمار مى‏رود تصویرهاى بر تخت نشستن. او یکى ازمعمولترین نقشهاى روى کارتهاى تبریک در دوران پهلوى بود. بدل یا تقلید از نقش‏هاى‏مینیاتورى پیشى اثر نقاشان معاصر نیز بر روى کارتهاى تبریک دیده مى‏شود، همراه با جملاتى‏متداول مانند «نوروزتان پیروز باد»، «براى عرض تبریک». و مانند آن.

اعیاد مذهبى: مهمترین اعیاد اسلامى عید فطر و عید قربان و عید مبعث و عید غدیر خم‏هستند و روز میلاد امام دوازدهم نیز از مناست‏هاى مهم براى عرض تبریک و انجام مراسم ویژه‏است.

شما مخاطبين عزيز سايت گردشگری از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

سایت گردشگری

  • تاریخ : ۲۰ام اسفند ۱۳۹۷
  • موضوع : گردشگری
  • بازدید :

سلام خدمت مخاطبين سایت گردشگری در اين پست مطالبی با ارزش و خواندنی قرار داده ایم امیدواریم با مطالعه آن نهایت استفاده را ببرید

اگر از اين پست لذت برديد و خوشتون امده در صفحات اجتماعي خود به اشتراک بگذاريد تا ديگران هم استفاده کنند.

و همچنين خواهشمنديم با نظرات و پيشنهادات خود ما را ياري بفرماييد

با گذاشتن نظر در قسمت دیدگاه ها می توانید ما را در بهتر شدن یاری کنید

غار قارنی یاریق آذربایجان غربی سلماس

غار قارنی یاریق در کوهی به همین نام در جنوب سلماس قرار دارد و از جمله جاذبه های طبیعی آذربایجان غربی به شمار می رود. نام دیگر این کوه اوچ قارداش است.در جنوب سلماس کوهی به نام قارنی یاریق(اوچ قارداش) وجود دارد که شکاف‌های طبیعی آن خلاقیت سلماسیان را در ایجاد افسانه قارنی یاریق شکوفا کرده است. بر طبق این افسانه، در گذشته‌های بسیار دور سه برادر عاشق دختری بودند ولی این دختر مایل به برادر کوچک بود و بنا به دلایلی نمی توانست عقیده اش را بیان کند. اصرار هر سه برادر برای ازدواج با این دختر حد و حصری نداشت بنابراین دخترک برای خلاصی از دست دو برادر چاره‌ای اندیشید و مقرر داشت که در روزی معین هر سه برادر شروع به شکافتن کوهی در جنوب سلماس کنند، که امروزه قارنی یاریق نامیده می شود. بنابراین شرط، هرکس زودتر از بقیه موفق به شکافتن این کوه شود، دختر از آن اوست. روز موعود سر می‌رسد و سه برادر همزمان شروع به کندن کوه می‌کنند و از آن جایی که دختر دل در گرو برادر کوچک داشت از بالای کوه به یاری برادر کوچک می‌شتابد و همان طور که امروز هم مشاهده میشود یک شکاف به بالای کوه رسیده و دو تای بقیه موفق به این کار نشدند و این دو به هم می‌رسند.

گرچه امروزه می‌دانیم این شکاف‌ها در اثر فرآیندهای مختلف زمین‌شناسی در دوره‌های مختلف زمین‌شناسی به وجود آمده است، وجود دخمه‌هایی در این شکاف‌ها که توسط انسان‌های باستان کنده شده‌اند می‌تواند جنبه‌هایی از زندگی بشر متفکر را در دل کوه‌ها نشان دهد و همان طور که اشاره شد شاید بتوان این داستان را انعکاس پناه بردن انسان به کوه‌های استوار و اسکان در مــحل‌های طبــیعی (غارها و زاغه‌ها) و سپس احداث سرپناه حتی برای انجام آئین‌های دینی دانست. امروزه محققان دخمه‌های موجود در قارنی یاریق را از آثار اورارتویی می‌دانند.

رزرو تورهای مسافرتی در لست تورز و توریاب:

آدرس : استان آذربایجان غربی – سلماس

غار قارنی ياريق
غار قارنی ياريق
غار قارنی ياريق

شما مخاطبين عزيز سايت گردشگری از اين پس با مراجعه به وب سايت ما مي توانيد جديد ترین مطاب را مطالعه کنید و از خواندن ان ها لذت ببريد

وچنانچه انتقادي به سايت ما داشتيد مي توانيد در قسمت نظرات ما را در جريان بگذاريد

سایت گردشگری

صفحه 2 از 91
قبلی 12345678910 بعدی 203040...«

برچسب ها